کودک شاد در نظام خانواده

برای داشتن کودکان شاد،ابتدا خود باید شاد بود یافتن دید مثبت، هنری است که ما به عنوان والدین، نخست باید آن را در خود پرورش دهیم و سپس به فرزند خود بیاموزیم. البته نه با آموزش گفتاری، بلکه آموزش رفتاری؛ به گونهای که کودک با دیدن عملکرد ما در زندگی، واکنشها را بیاموزد. کودک آنچه را میبیند، انجام میدهد؛ نه آنچه را میشنود. بنابراین آنچه محرز است این است که بچههای شاد و خوشبین، صرفنظر از ساختار ژنتیکی، محصول خانوادهای شاد خواهند بو؛ چراکه تحقیقات نشان میدهد که اگرچه گاهی افسردگی و بدبینی میتواند نوعی گرایش ژنتیکی باشد، اما ژنها انعطافپذیرند و میتوانند نسبت به محیط، فعال یا غیرفعال شوند. در نتیجه نحوه بینش و رفتار و الدین میتواند چنین گرایشی را مهار کند. نخستین گام برای ایجاد حس خوب در کودکان، تأیید و تحسین ازسوی والدین است؛ تأییدی که معطوف به تلاش کودک باشد، نه به نتیجه کار او. ثمره چنین توجهی، رشد این باور در کودک است که تمرین و تلاش، راه رسیدن به اهداف خواهد بود و آنچه اهمیت دارد، پشتکار است نه استعداد. والدین باید هوشیار باشند تا از موقعیتهایی که کودکان نیازمند تأییدشان هستند، به سادگی نگذرند و فرصتها را دریابند؛ چراکه حیطه این موارد بسیار گسترده و در عین حال ظریف است.

پرسش مهر 97 ریاست جمهوری...